Küçükken cerrahi onkoloji doktoru olmak isterdim. Ben zaten bir doktorun kızıyım. Çocukluğumun geçtiği 90lı yıllarda sık sık elektrik kesintisi olduğu için anaokuluna pek gidemedim. Dediğim gibi, annem bir doktor ve anaokula gitmediğim zamanlarda onunda birlikte işe giderdim. Hastanede çok şey gördüm ve öğrendim. Giderek tıp bilimini sevmeye başladım. Hem de tutkuyla.

Küçükken cerrahi onkoloji doktoru olmak isterdim. Ben zaten bir doktorun kızıyım. Çocukluğumun geçtiği 90lı yıllarda sık sık elektrik kesintisi olduğu için anaokuluna pek gidemedim. Dediğim gibi, annem bir doktor ve anaokula gitmediğim zamanlarda onunda birlikte işe giderdim. Hastanede çok şey gördüm ve öğrendim. Giderek tıp bilimini sevmeye başladım. Hem de tutkuyla.
Bir kaç yıl sonra annem kanser oldu. Ama bizim için bir mucize oldu ve Allah'a şükür annem iyileşti. O zaman kendimle ilgili bir karar verdim. Cerrahi onkoloji doktoru olmak istiyordum. İnsanların yaşamasını istiyordum. Onlara yardım etmek istiyordum. Zaten her zaman yardım etmeyi sevdim. İnsanlara iyileşmeleri için bir umut olmak istedim. Sadece bir umut, bir gülümseme ve yaraları iyileşsin. Bu kadarı yeterliydi. Bilirsiniz.
Üniversitesideyken hep tıp kitapları okuyordum. Açıkçası halâ okuyorum. Size biraz tuhaf gelebilir, tıp öğrencisi olmayan birinin tıp kitapları okuması. Olsun! Bu benim tıp hakkında çok şey öğrenmemi sağladı. Eğer doktor olsaydım, akıllı ve mükemmel bir doktor olurdum. Hayat her zaman istediğimiz gibi olmuyor. Bu yüzden bazı şeyler beni yani doktor olma kararımı değiştirdi.

Ben size şunu söylemek istiyorum:"Bir şeyi çok istiyorsanız her şeye rağmen vazgeçmeyin. Vazgeçmemelisiz. Hayalinizin, hedefinizin peşinden gitmelisiniz. Bence insan hayal etmeli, iyi şeylere ve mucizelere inanmalı. Mucizelere inanırsanız gerçek olur. Olsun da... Bir mucize olsun da hayallerimiz gerçek olsun!"

Ekim 2019

Когда я была маленькая, я хотела стать хирургом-онкологом. К тому же я и так дочка врача. В моём детстве в 90-е часто отключали свет, и поэтому я часто не ходила в детский садик. Как я и рассказывала, моя мама — врач, и во времена, когда я не ходила в садик, мы вместе ходили к ней на работу. В больнице я много чего увидела и узнала. Я начала любить медицину. Причём очень страстно. Через несколько лет моя мама заболела раком. Но для нас произошло чудо, и благодаря Всевышнему моя мама выздоровела. В те времена я приняла для себя важное решение. Я хотела стать хирургом-онкологом. Я хотела, чтобы люди жили. Я хотела им помогать. Да, я и так любила помогать всегда. Я хотела быть надеждой людей на выздоровление. Просто одна надежда, одна улыбка, одни залеченные раны. Этого бы было достаточно. Вы знаете?!Когда я училась в университете, я всегда читала медицинские книги. По правде говоря, я и сейчас их читаю. Возможно, Вам покажется странным, что человек, который не является студентом медицинского факультета, читает такие книги. Ну и пусть! Это позволило мне многое узнать о медицине. Я уверенна, я бы стала замечательным и умным доктором. Но в жизни складывается всё не так, как мы хотим. Некоторые вещи и события изменили моё решение стать доктором.

Я хочу сказать Вам следующее: «Если Вы чего-то хотите, никогда в жизни не отказывайтесь от этого. Вы не должны отказываться! Следуйте за своей целью и мечтами! По-моему, человек должен мечтать, верить в хорошее и чудеса! Если в чудеса поверить, то они сбудутся. Пусть так и будет! Да будут чудеса и сбудутся наши мечты!»

Октябрь 2019